Wandelsport Vereniging

Deel 14

Maandag 30 april 2012. Vandaag is het Koninginnedag en worden we verwacht in Hirado. We moeten vroeg opstaan want Buba san komt ons ophalen om naar het station van Matsuura te brengen en daarna gaat hij ook nog eens onze bagage ophalen en vervoeren naar de Jeugdherberg in Tabira. Onderweg van Imari naar Matsuura stopt Buba san nog even bij het monument van de Matsuura navy dat nog stamt uit de oude Shogun tijd. Als we in Matsuura aan het station arriveren staan daar al drie bekende wandelaars op ons te wachten.

Vanwege de regen zijn Hans en de gidsen het er snel over eens dat we het beste voor een veilige route kunnen kiezen, zonder al te veel verrassingen.
Het wordt dus de hoofdweg. Het maken van navigatiefouten is dan ook beperkt en kan er redelijk naar gestreefd worden om de afgesproken tijdstippen te halen. Helaas is het geen feest om in de regen te wandelen maar we zijn tenslotte geen mooi weer wandelaars. Hoewel, het mag van ons wel stoppen met regenen. Gelukkig zal die regen in de loop van de dag gaan minderen maar daar merken we nog niet veel van. We wandelen stevig door en als we een klein restaurant tegenkomen houden we daar halt voor een lunch.
Met dit weer kun je niet buiten ergens een droge plek vinden om te picknick en dus maken we gebruik van de plaatselijke horeca. Ondanks deze wat langere onderbreking zien we toch kans om op tijd bij het buststation van Tabira aan te komen.
Daar tegenover is een nieuwe vismarkt geopend en daar voegen een tiental wandelaars uit Hirado zich bij ons; het merendeel van de vrouwen die ook in  2009 met ons hebben meegewandeld.
Het is steeds weer leuk als je mensen herkent van toen.

Hirado is de plaats waar de zee- en kooplieden die in 1600 in Usuki gestrand waren in 1609 een handelshuis mochten bouwen. Zij mochten van de Shogun handel drijven met Japan en daarvoor genoten ze een redelijke vrijheid. In Hirado zijn daar nog verschillende sporen van te vinden. In 1639 was de Shogun behoorlijk ontstemd toen op de gevel van een nieuw gebouwde handelshuis een jaar uit de christelijke jaartelling was aangebracht. Om de Shogun gunstig te stemmen gaf het hoofd van de “factory” (de handelsmissie) direct opdracht om het gebouw te slopen. Dit bracht de Shogun in een mildere stemming en terwijl hij alle westerse handelsmissies de deur had gewezen veroordeelde hij de Nederlanders door hen naar een kustmatig eiland te sturen in de buurt van Nagasaki. Daar hadden de Japanners een kunstmatig eiland gemaakt dat aan de Portugezen (die vanwege de verkondiging van het christendom bij de shogun helemaal niet meer in de smaak vielen) was ontmomen. Nu de Portugezen waren vertrokken werd dit kunstmatige eiland “Deshima” aan de Nederlanders toegewezen. Hier hadden de Nederlanders veel minder vrijheden maar zij waren de enige westerlingen die nog met Japan handel mochten drijven. Van de andere buitenlanders was alleen China nog toegelaten die ook een kunstmatig eiland bij Nagasaki kregen toegewezen.

Inmiddels is het gestopt met regenen en wij, de drie Nederlanders en Masaji San kleden ons nu in een 'happy'.
Een happy is een soort Japanse kiel die gedragen wordt bij festivals. Wij hebben deze in 2009 gekregen van de Nederlandse Ambassade en vinden dit een mooie gelegenheid om ze weer eens uit de verpakking te halen.
Als we de grote brug die het eiland Hirado met het hoofdeiland Kyushu verbindt hebben overgestoken komen we langzaam het stadje Hirado binnen. Op het eerste het beste grote kruispunt gaan we recht door terwijl we naar mijn mening rechtsaf moeten gaan. Onze gidsen brengen ons echter naar de plaatselijke saké brouwerij waar wij even een glaasje van dit kostelijke vocht mogen proeven alvorens weer terug te gaan naar het kruispunt waar we de juiste weg weer vervolgen.
Ons volgende doel is de "Orranda bashi" of in het Nederlands de Hollandse brug. Deze is vlak naast het gemeentehuis.